به نام او....

می خواستم از اشتیاق بنویسم دیدم در میان بی شمار مشتاقانش کسی نیستم.....

پس از منظومه ی نی نامه ی آقای قزوه چند بیتی را انتخاب می کنم که با اشتیاق من در  یک راستاست....

هوالعشق و هوالحی و هوالهو

خوشا هو هو زدن با حضرت او

به نام او که دل را چاره ساز است

به تسبیحش زمین مهر نماز است

الهی درد این دل را دوا کن

همین امشب مرا از من جدا کن

دعا کن یک سحر در خود برویم

بگویم آن چه را باید بگویم

بده ساقی سبویی حال گردان

مرا از اهل بیت می بگردان

به حق سوره ی می سوره ی خم

به روی من تبسم کن تبسم

مدارا کن مدارا با اسیری

بده ساقی می روشن ضمیری

جهان مست و زمین مست و زمان مست

بیا ساقی که ما رفتیم از دست

خرابم کن که آبادم کنی باز

فنایم کن که ایجادم کنی باز

همه اعضای من امشب زبانند

همه رگ های من آواز خوانند

چنان سرمست از شرب طهورم

که می سر میزند فردا ز گورم

من از دل دادگان کوی اویم

مرید خانقاه روی اویم

کی ام؟ از جرعه نوشان جلالش

مقیم آستان بی زوالش

به پایان آمد اندک اندک این شب

به آغازم رسان یا رب یارب

به آغازی که انجامی ندارد

که صبحش تا ابد شامی ندارد

در پناه حق باشید

التماس دعا.......