ساقی

136733 — Mon, 30 Jun 2008 11:45:18 GMT

هو العشق....

یا حضرت عشق

یکی از همین روز ها

از مشرق سرزمین مقدس اشراق

بر قلب غریبم تابیدی......

و ندایت را چه رسا احساس کردم:

«یادم تورا فراموش!!!»

ومن....

فهمیدم.....

که باز هم «باختم!»......

__یاد قدیم ترها به خیر ...آن روز ها هرکس که فراموش می کرد بازی کودکانه مان را می باخت و این روزها هرکس که فراموش می کند بازی زندگی را می برد __

حاج همت...

136733 — Thu, 13 Mar 2008 20:28:18 GMT

یا هو....

می نویسم برای عشق....

می نویسم برای حرمت دوست داشتن...

می نویسم برای غربت...

می نویسم برای آرامش بغضی که تمام وجودم را در خود حل می کند.....

می نویسم برای تو که خود عشقی برای تو که پر از بهانه های نابی برای دوست داشتن......

می نویسم برای تو که ایثار را شرمنده می کنی.....

می نویسم برای یکرنگی ات و نجابت چشمانت و نگاهت که محزون است .....

برای نگاهت می نویسم اما مگر نگاه تو را می توان نوشت؟؟؟

در بین واژه ها گم شده ام برای از تو نوشتن باید بزرگ شد به اندازه ی قلب زمین .

نه...به اندازه ی ژرفای نگاهت....باید بزرگ شد....

من در بین کلمات گم شدم مثل تو که در عشق گم شدی و نفهمیدی که که سرت را کجا جا گذاشتی...

من کجا و تو کجا؟؟

چه قدر کلمات کوچکند ..چه قدر کلمات حقیرند

چرا کلمات عاشق نمی شوند؟!؟کلمات من می گریند تا نگاه تو را معنی کنند...

ببخش تقصیر خودشان نیست تو خیلی بزرگی و آن ها خیلی کوچک و آن ها را تاب بزرگ شدن نیست...

«گفت اگر دوستی از چه در این پوستی ؟

دوست که در پوست نیست!گفتمش ای دوست دوست...»

کاش میشد کلمات را پاره کرد تا تورا فریاد کنم ...

روح ملتهب مرا دریاب ...

می دانم که خوب می دانی یک روح در این پوست خاکی چه می کشد.....

کلماتم تمام شد و من حتی نتوانستم یک کلمه از تو بنویسم....

الهی به آنان که پرپر شدند

پر از زخم های مکرر شدند

به آنان که همت مثال آمدند

به شوق حریم وصال آمدند

به آنان که مست ولا می شدند

بلا در بلا، کربلا می شدند

به آنان که امروز فردایی اند

به آنان که فردا تماشایی اند

به آنان که بالی رها داشتند

گذرنامه ی کربلا داشتند

همانان که دلداده ی او شدند

کبوتر،کبوتر، پرستو شدند

پرستو، پرستو فراز آمدند

و بی سر، سرافراز باز آمدند

شب عاشقی را رقم می زدند

همانان که بر مین قدم می زدند

تو در نیمه شب های پر گفت و گو

چه گفتی؟ چه دیدی؟چه خواندی؟ بگو!

شاعر شعر:پرویز حبیبی بیگ ابادی

136733 — Thu, 25 Oct 2007 19:29:18 GMT

در توبه مرا گفت که برگیر شرابی

ساقی!تو که خود بیشتر از خلق خرابی!

این ماهی دلمرده در این برکه ی دلگیر

جز دوری آن ماه ندیده ست عذابی

من عارف دلتنگم یا زاهد دلسنگ؟

هر روز نقابی زده ام روی نقابی

یک عمر ملائک همه گشتند و ندیدند

در نامه ی اعمال من مست صوابی

ساقی همه بخشوده ی یک گوشه ی چشمیم

آنجا که تو باشی چه حسابی چه کتابی؟!

فاضل نظری

136733 — Wed, 29 Aug 2007 14:54:18 GMT

یا هو...

شاه ترکان چو پسندید به چاهم انداخت

دستگیر ار نشود لطف تهمتن چه کنم؟؟؟

مولای من...سالار سال های صبوری

دیشب –از تو چه پنهان-صدای فرشته ها را شنیدم که می گفتند مولای منتظران از ما فرشته تر است...عزیز تر است....

دیشب صدای خدا را شنیدم که تا صبح زمزمه می کرد:«آفرین بر من که نیکوترین آفریدگارانم» وبه تو نگاه می کرد

و یوسف را دیدم که با حسرت روی ابر ها راه می رفت و می گفت:

«این مولای صبور...هم اوسالار قلب هاست از من یوسف تر است»

من چشمانم را بستم تا هیچ نبینم .....وحضور تو فضای خالی چشمانم و خلا تنهاییم را پر از حس عمیق دوست داشتن کرد یک دوستی قریب و آشنا و پر از بغض .....بغضی از جنس ناله های شبانه....و حزن عمیق اوج تنهایی یک انسان.....

میلادت مبارک

عشق ما را پذیرا باش....که جز این نداریم

136733 — Thu, 16 Aug 2007 13:18:18 GMT

یا هو...

آی غریبه

تو هم مثل من به زمین تبعید شدی

از همان روز اول فهمیدم با همه فرق داری هنوز برق عصیان در چشمانت بود هنوز بوی آدمیزاد می دادی....

آی غریبه

من کم کم دارم با زمین انس می گیرم هرچه من زمینی تر می شوم تو غریبه تر می شوی...

آی غریبه من یادگاری خدا را گم کردم همان را که روز هبوطم داده بودنشانی خدا در آن بود این روز ها در به در دنبال خانه اش می گردم

راستی غریبه تو نشانی خدا را بلدی ؟یادگاری اش را تو پیدا نکردی؟!!

بازگشت

136733 — Sun, 15 Jul 2007 04:23:18 GMT

به یادت...

با سلام خدمت دوستان مهربانم

باز آمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم

وین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنم

هفت اختر بی آب را کاین خاکیان را می خورند

هم آب بر آتش زنم هم باد هاشان بشکنم

گشتم مقیم بزم او چون لطف دیدم عزم او

گشتم حقیر راه او تا ساق شیطان بشکنم

گر پاسبان گوید که «هی» بر وی بریزم جام می

دربان اگر دستم کشد من دست دربان بشکنم

چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش بر کنم

گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم

خوان کرم گسترده ای مهمان خویشم برده ای

گوشم چرا مالی اگر من گوشه ی نان بشکنم؟

ای که میان جان من تلقین شعرم می کنی

گر تن زنم خامش کنم ترسم که فرمان بشکنم

حضرت مولانا

136733 — Mon, 19 Jun 2006 05:54:18 GMT

به یاد شريعتی... مردی برای همیشه و قالب ناپذیر

   وای،باران؛
    باران؛
   شيشه پنجره را باران شست
    ازدل ما، امّا

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟؟

اگر تمام غم هاي اين دنياي پست ,به يکباره, همه بر دلم ريزند, و دلم را به صليب بياويزند و به چهار ميخش کوبند....

و برگ هاي سپيدش را همه پاره پاره کنند و به آتش کشند و به دستان سياه باد بسپارند....

و پاکتر از آينه اش را , و شفاف تر از شيشه اش را همه با سنگ هاي سياه تافته در کوير سرخ پر از تنهايي, بشکنند و با تيغ هاي آغشته به زهر عقرب هاي کينه و هراس و خودخواهي و دروغ بتراشند...

و زيباتر از گل هاي نرگسش را همه به لجن هاي متعفّن تزوير و حسد و دشمني و دشنام, آلوده سازند...

باز هم تو هستي

اي خداي مهربان من,

«تو مهربان جاودان آسیب ناپذیر من هستی»*

اي مهربان ترين...

دل من را با غم هاي متعالي,رنج هاي بزرگ,

از آنگونه که فقط آشناي انسان هاي نفیس, روح هاي بزرگ, و دل هاي بيکران الهي است,

از آنگونه که تو دوستش مي داري, بسوزان,

تا روشناييش همه تاريکي ها را در خود بسوزاند.

دکتر شریعتی

29 خرداد سالروز شهادت دکتر شریعتی گرامی باد

136733 — Sun, 14 May 2006 19:44:18 GMT

من در منيت خود سرگردان

فرسنگ ها از ابديت دور، كور

در دخمه اي به نام زمين

دنبال آب

آباداني

سر گردان بودم

نمي دانستم كه نمي دانم .........

اما

در يك تنفس صبگاهي

شايد از كوه طور

از ناصره

از قدس

از كوه نور

از سنگلاخ غار حرا

از شهر دلبران بهشتي مكه

يا از ديار سبز سبز مدينه

وجودم از هوايي پرشد

كه بعد از آن هرروز

هفده بار

صبح و ظهر و عصر و مغرب و عشا

بل هميشه و همه گاه

به احترام تو قيام مي كنم

و به تو مي گوييم

اي زبياي زيبا روي زيبا دوست

اي همه ي هستي

اي سرچشمه ي مستي

اي پيداي پنهان واي پنهان پيدا

تو را دوست مي دارم

به اندازه اي كه اندازه ندارد

136733 — Sat, 08 Apr 2006 19:20:18 GMT

قادری بر هرچه می خواهی مگر آزار من

زآن که گر شمشیر بر فرقم نهی آزار نیست

136733 — Thu, 23 Mar 2006 17:40:06 GMT

یا هو....

الهی ما را از دنیا هرچه قسمت کرده ای به دشمنان خود ده!و هرچه از آخرت قسمت کرده ای به دوستان خود ده که ما را تو بسی!!

الهی اگر تو را از بیم دوزخ پرستم در دوزخم بسوز!و اگر به امید بهشت پرستم بر من حرام گردان!و اگر برای تو ،تو را پرستم جمال باقی دریغ مدار!

«رابعه عدویه»

امیدوارم سالی پاک و سرشار از رحمت الهی را پیش رو داشته باشید.....